Ordinary Chain

 

ตอนนี้ เทอม หนึ่ง ของ มหาวิทยาลัย ปีที่สอง ของ เชน..

ก็พูดได้ว่า กำลังจะจบแบบ 100 % ในอีกไม่ช้า..

สอบไปแล้วสามวิชา..

EC213 คะแนนคงแย่มากๆ แต่ไม่เป็นไร.. ไม่ F ก็พอ..

IM203 .. ตัวนี้พี่เชน ขอ A งามๆ ตัวแรกในชีวิต.. ถ้าไม่ได้ก็ B+ แน่ๆ

IM202 .. วันนี้เพิ่งสอบไป ทำไม่ได้คับ 5 5 5+ ขอ C ก็พอ แต่ไม่รู้จะได้เปล่าเลย ถ้าไม่ได้ก็ต้องมานั่งเรียนใหม่ 5  5+

เหลืออีกสามตัว เฮ้อ..

แต่อีกสามตัวไม่เครียดๆๆ 5 5 5+

 

แต่ว่า..

จะมีวันนี้มะด้ายเลย ถ้าขาดบุคคลเหล่านี้..

IS201 .. ขอบคุณพี่กวาง มากๆๆ ที่มานั่งติว LAB ให้ ซีร๊อคชีทที่เชนไม่เข้าเรียนตั้งแต่คาบแรกยันคาบสุดท้ายมาให้ มีการบ้านอะไรก็ทำให้ ขอบคุณที่เข้าใจชีวิตเด็ก RS ที่ยังไมได้ผุดได้เกิด ขอบคุณมากๆๆเลย ขอให้พี่กวางมีความสุขมากกว่าที่เป็นอยู่นะคับ ดูเส้าๆ.. เปิดมุมมองใหม่ๆ พบโลกใหม่ๆ มีอะไรดีๆแฝงอยู่อีกต้องมากมาย บางทีอดีตคิดไปมันก็ไม่ได้อะไรขึ้นมา เก็บไว้สอนใจเฉยๆดีกว่า แต่อย่าให้มันมาเบียดเบียนชีวิตของเราวันนี้ และวันข้างหน้านะค้าบ

 

TU152 .. ไอ้เตี้ย จมูกบาน.. เพื่อนสนิทหนึ่งในไม่กี่คน อิอิ เป้.. ขอบคุณมากๆๆเลยน้า เป้จะคอยจดแลคเชอร์ให้ จะคอยโทรมาบอกว่าวันนี้เรียนอาราย ทำไมม่ายมาเรียน เวลามีอะไรสำคัญๆก็จะบอกตลอด ตะกี้ก็เพิ่งยืมชีทติวสอบมาซีร๊อค ขอบคุณมากๆๆ เด๋ววันสุกนี้จะสอบ 152 ละ จะทำคะแนนดีๆให้คุ้มกะที่เป้เสียเวลา 5 5 5 + พูดอย่างกับจะทำได้

 

IM202 .. ขอบคุณ โบ กับ ต่าย มากๆๆ รายงาน สามชิ้น ทำให้หมดเลย เชนแค่เอามานั่งปริ้น แล้วก็เอาไปให้ ถ้าไม่ได้โบ กับ ต่าย เชนคงไม่มีรายงานส่งแน่ๆ 5 5 5+ ก็ทำไงได้ล่ะ มันบังเอิญ มามีงานวันเรียน im202 ทุกที.. บางวันแม่งก็มีเทส บางมันก็มีซ็อมใหญ่ บางวันก็อัดเสียง บางวันก็ไม่ได้พักผ่อนจนร่างกายรับไม่ไหว ขอบคุณมากๆๆนะ แล้วก็ขอบคุณโบด้วยที่เอาชีทมาให้ซีร๊อค...
ขอบคุณไอ้จิ๊บด้วย ที่คอยแกล้งกันในเวลาเรียน 5 5 5 ยิงมือถือกันสนุกสนาน.. จะว่าไปปีที่แล้วเรายังไม่ได้ขอบคุณจิ๊บเลยนะ ที่พาเราไปส่งโรงพยาบาลตอนอาหารเป็นพิษอ่ะ ขอบคุณนะ ถ้ามีโอกาสมานั่งเรียนด้วยกันอีกนะๆ

IM203 .. อันนี้ขอบคุณใครไม่ได้นอกจากตัวเองครับ เข้าเรียนทุกคาบ 5 5 5 + แต่ก็ต้องขอบคุณฟ้าอยู่ดี ที่เคยหายไปสองอาทิตย์แล้วโทรมาถามว่าหายไปไหน คือช่วงนั้นก็ยุ่งๆ เหมือนที่ไมได้เข้าเรียน im202 นั่นแหละ.. ขอบคุณที่ทำให้รู้ว่า ถ้าวันนึงเราหายไป ยังมีคนนึงถึงเรา

EC213 .. ขอบคุณนัทที่คอยโทรมาตามไปเรียน เพราะกูจะโดดยันเลย ตัวนี้อ่ะ ด้วยหลักที่ว่า  ไม่รู้เรื่องอย่านั่งเรียนให้เสียเวลา คอยติวให้ก่อนสอบ แล้วก็โทรมาเตือนสติว่ามันเยอะๆๆ ขอบคุณเบ้นด้วยที่คอยอธิบายให้ในจุดที่ไม่เข้าใจ

 

BA201 .. ขอบคุณไอ้น๊อตที่เอาหนังสือมาให้ยืมซีร๊อค พอกูอ่านแล้วกูรู้สึกฉลาดขึ้นเยอะเลย ขอบใจเว้ย..

....

........

..............

..................

จะจบไปอีกหนึ่งเทอมละ..

ไม่รู้ว่าวันข้างหน้าจะเป็นยังไง..

ช่วงนี้ก็โดน คนคนนึง ป่วนเว็บบอร์ด..

เศร้าใจ..

คนเราผิดหรอที่จะมีความรักอ่ะ..

ทำไมต้องปลอมตัวเป็นคนคนนั้น..

ทำไมต้องมาถามว่าเป็นแฟนกันรึเปล่า..

คือก็เข้าใจว่าสักวันมันต้องมีเรื่องแบบนี้..

แต่ดูจากการกระทำ มันต้องการอะไรรึเปล่า..

ถ้าเรื่องถึงหูผู้ใหญ่ขึ้นมา..

อนาคตที่เราสร้างมาด้วยมือสองมือ..

ก็เป็นเศษฝุ่นที่กระจายไปในสายลม ก็แค่นั้น..

พอเถอะนะ..

ขอร้องแหละ..

---

วันที่ 16 นี้วันเกิดไอ้อู้เว้ย..

วันที่ 25 นี้วันเกิดยัยโฟร์ แฮปปี้เบิ้ดเดย์ล่วงหน้าน้า

วันที่ 28 นี้วันเกิดฟ้า

ขอให้มีความสุขทุกๆคนเลย

---

อยู่มาวันนึง..

ก็มองต้นไม้.

มองท้องฟ้า..

มองหอ..

แล้วบอกกับตัวเองว่า..

นี่เราเป็นนักศึกษาธรรมศาสตร์ นะเนี่ย..

เพิ่งรุสึกภูมิใจ..

ก็ตอนสอบเทอมนี้เนี่ยหละ..

ทำไมมันยากได้ใจแบบนี้วะ

คือถ้าง่ายๆเหมือนตอนปีหนึ่ง..

เราก็คิดว่ามันก็คงเรียนได้ทุกคนอ่ะ ธรรมสาดเนี่ย..

แต่พอเจอเทอมนี้เข้าไป..

ไม่เก่งจริง..

"เรียนไม่ได้หรอก"

มหาลัยพ๋มน่ะ..

ใครอยากเข้า..

มันต้องเจ๋งจริงเฟร้ย !!

 เม้นกันเยอะๆน้า..

เด๋วสอบเสดจะมาอัพใหม่..

แต่ว่า !!

จะทำไดอารี่แล้วนะค้าบ..

อิอิ..

ให้ไอ้จื้อทำให้อยู่

เด๋วเส็ดแล้วจะเอาลิงค์มาแปะในนี้

 

 

 

ปล่อยวาง

ปล่อยวาง

ปล่อยวาง

 

โอ้ย.. ใกล้สอบเข้าไปทุกทีๆ..

 

เด๋วจะแอบไปงีบสักพัก..

แล้วก็จะไปแฮปปี้เบิ้ดเดย์น้องเกด กะน้องๆปีหนึ่ง..

เสดแล้วก็จะไปให้นัทติว EC213 ให้..

แล้วก็จะไปอ่าน EC213 ห้องอู้..

แล้วก็จะกลับมานอนที่หอ..

...
...

...
...

ในที่สุด space เชนก็กลับมามีคนเม้น เกิน 40 คนทุกครั้งๆๆอีกแล้ว..

ดีใจจัง..

ความจริงมันไม่จำเป็นหรอกที่จะต้องมีคนเม้นเยอะหรือน้อย..

เหมือนกับที่หลายๆคนบอกว่ามันเอาไว้เป็นที่ระบายความรู้สึก..

อยากพูดอะไร..

อยากบอกอะไร..

ก็พิมลงไป..

อย่างน้อย..

สิ่งที่เราเก็บไว้ สิ่งที่เราไม่กล้าพูด สิ่งที่ไม่มีใครมารับฟัง..

ก็ยังมีสเปซรับฟัง..

แต่สำหรับเชน..

เชนคิดว่า สเปซ ก็เป็นเหมือนที่หลายๆคนบอก..

เอาไว้บอกคนบางคน หรือคนหลายๆคน ในสิ่งที่เราไม่กล้าบอก..

บอกในสื่งที่ไม่มีใครให้คำปรึกษาได้..

แต่ประโยชน์ของสเปซของเชนอีกอย่างก็คือ..

"กำลังใจ"

มันอาจจะเป็นหนึ่งในไม่กี่อย่าง..

ที่ทำให้เชนสัมผัสได้ถึงกำลังใจ ที่ทุกคนมอบให้..

หลายๆครั้งเวลาท้อ..

หลายๆครั้งเวลาเหนื่อย..

ก็ไม่เคยนึกถึงคำว่ากำลังใจเลย..

จนได้มาเจอในสเปซเนี่ยหละ..

มากมายอ่ะ..

 

ทุกๆคอมเม้น..

ทุกๆตัวอักษร..

เชนอ่านหมดนะค้าบ ^_^

ขอบคุนทุกคำแนะนำ ทุกคำสอน ทุกคติ ทุกปรัชญา

 

ทุกๆคนทำให้เชนโตขึ้น ทุกวันๆ

ขอบคุณนะ..

---

คราวก่อนก็ระบายไปเยอะเลยค้าบ..

คนชอบให้คนเลียแข้งเลียขา..

ทุกวันนี้ก็ยังไม่จบอ่ะ..

น่าเบื่อ..

ไม่รับไหว้กูก็ไม่ไหว้มึง..

แล้วอย่ามาสะเออะด่าว่ากูไม่รู้จักไหว้นะ..

ถ้ามึงด่ากรูคราวนี้อีก กูจะไปฟ้องไอ้ตัวที่ใหญ่กว่ามึงในทุกๆเรื่องเลย..

จะต้องลาออกก็ให้มันรู้ไป..

กูออก มึงก็ออก..

ขอโทษนะที่กูเสแสร้งแบบคนอื่นไม่เป็นอ่ะ

กูไม่แคร์หรอก..

ออกก็ออก..

บ้านไม่ได้เดือดร้อน..

จะนับหนึ่งใหม่กูก็ยอม..

ดีกว่าต้องไปเลียขาคนอย่างมึงอ่ะ..

เสียดายเกียรติยศที่สร้างกันมา..

ไม่มีทางหรอก..

 

คนเราทำอะไรต้องมั่นใจ..

ถ้าคิดว่าทำได้มันก็ต้องทำได้..

แต่ไม่ใช่การที่ต้องมาขี่หลังใคร..

และก็ไม่ใช่การเลียขาใครก่อน ถึงจะให้ขี่หลัง..

ช้านิดช้าหน่อยไม่เป็นไรหรอก..

อยากด่าด่าไป

 

กูหน้าด้าน..!!

ถ้าสักวันกูทนไม่ไหว..

กูจะตะโกนให้ทั่วตึกเลยว่า..

"กูขอลาออก เพราะมึง"

 

แล้วมาดูกันว่าใครแน่จิง!!

 

ศิลปิน หรือ คนแดกศิลปิน

---

เคยคิดที่จะพอแล้ว..

หลายครั้งแล้วด้วย..

แต่ก็เลิกคิด..

เพราะถือว่า หลายคนไม่มีโอกาสมาทำตรงนี้..

แต่พอมาเจอเรื่องร้ายๆ

 

คนใส่หน้ากากเยอะๆ

 

มันก็ไม่มีความรู้สึกว่ามีความสุข..

จนเมื่อวานกำลังเดินเข้าหอ..

เจอเพื่อนที่เล่นบาสด้วยกันสมัยปี 1

 

"เฮ้ยมึงเปนไงบ้างวะ"

ก็คุยกันไปยาวๆ..

ออกแนวคุยเรื่องบาส..

แล้วก็จบด้วย..

คำที่ทำให้เราอึ้งไปเลยอ่ะ..

"มีผลงานเร็วๆนะเว้ย กูรออยู่"..

...

...

...

จิงๆมันก็ไม่ได้วิเศษอะไรหรอกประโยคนี้อ่ะ..

เหมือนหลายๆคนก็บอกเราแบบนี้..

เราก็พยายาม.. จนชินชา..

ไม่รู้จำสำเร็จเปล่า..

แต่เพราะว่าเป็นมัน..

คนที่ไม่คิดว่ามันจะสนใจเรื่องแบบนี้..

เห็นวันๆมันเอาแต่เถื่อนๆ เล่นบาสๆ..

เลยรุสึกประหลาดใจขึ้นมา..

...

แล้วหลังจากนั้น..

ภาพเพื่อนๆ แฟนคลับ พี่ๆ น้องๆ พ่อ แม่ ญาติๆ..

ทุกคนก็ลอยมา..

พร้อมกับคำพูดที่เคยได้ยินมาหลายๆครั้ง..

ไม่ว่าจะเป็น

ไอ้เน้า "เฮ้ยดารามาเว้ย.."

ไอ้นัท "เมื่อไหร่เทปมึงจะออกเนี่ย"

ออย "ถึงไหนแล้ว"

"ดังใหญ่แล้ว"

"ทำเทปถึงไหนแล้ว"

"มีผลงานอะไรอีก"

"รออยู่นะ"

"ดูทีนคลับ แล้วน่ารักมากๆ"

"ตามเชนไปเลยค้าบ"

"เห็นหนังสือแล้วนะ"

"ลงปกเลยเว้ย"

"ขอถ่ายรูปหน่อย"

ทุกๆคำ ทุกๆคน..

ก็วนเวียนเข้ามาในหัว..

ขนลุกอ่ะ..

เชนก็ยอมรับว่าเชน พยายามแล้วนะ..

เต็มที่แล้วด้วย..

เหมือนที่เชนเคยบอกว่า ถ้าจะแพ้ ขอแพ้เพราะทำดีที่สุด..

ถ้าเกิดว่า จะไม่สำเร็จ เพราะเชนไม่ยอมเลียขาใคร..

อาจจะช้าหน่อย..

แต่รอกันนะ..

เชนเสแสร้งไม่เป็นอ่ะ..

ถ้าเชนเสแสร้งเป็น อะไรๆมันอาจจะง่ายกว่านี้ก้ด้าย..

แต่เชนทำไม่ได้..

ถ้าจะให้สำเร็จ เพราะเสแสร้ง..

เชนยอมเป็นคนธรรมดาๆ แบบนี้ดีกว่า..

---

จะได้เจอกันอีกมะไหร่น้า..

กว่าจะสอบเสด..

ต้องเจอกันแน่ๆเลย..

สังหอนจัยยังไงไม่รุ..

พรุ่งนี้ก็สอบวันสุดท้ายแล้วสินะค้า..

สุ้ๆนะ..

แล้วปิดเทอมก็อ่านหนังสือ เตรียมเอนท์บ้างนะ..

สู้เพื่ออนาคตตัวเองบ้าง..

อย่าทำอะไรที่มันเปล่าประโยชน์..

ไม่งั้นปีหน้าจะต้องมานั่งคิดว่า..

"ทำไมเราไม่ทำให้ดีกว่านี้"..

ถึงจะไม่คิด..

สักวันที่โตขึ้นแล้วรุสึกว่าตัวเองลำบาก..

อาจจะย้อนกลับมาคิดก็ได้ว่า..

ชีวิตน่าจะดีกว่านี้..

อย่าให้เป็นแบบนั้นเลยนะ..

ทำให้ดีที่สุดดีกว่า..

โตแล้ว..

คิดเองเป็น..

ขี้เกียจพูด..

สู้ตายๆ..

น้องๆม. 6 ทุกคนด้วยนะ..

สู้ๆค้าบ

---

เชนคลับ จะมีเวบไซต์แล้วนะค้าบ.. ^_^

ครายสนใจเป็น สปอนเซอร์ ได้เลย 5 5 5

สอบให้ได้นะๆ ทุกคน

ปิดเทอมก็ขอให้มีความสุข

คิดถึงค้าบ

 

ตอนแรกกะว่าจะไม่มาอัพแล้วเพราะว่าจะอ่านหนังสือสอบ..

แต่ตั้งแต่อัพสเปซคราวที่แล้ว ยังไม่ได้เริ่มอ่านหนังสือเลย..

เพราะว่าเหตุผลหลายๆอย่าง..

ไม่ใช่ว่าเพราะว่าขี้เกียจนะ..

มันเหมือนกับเจอเรื่องร้ายๆที่มาพร้อมกับฝนที่ตกหนัก Ship หาย..

แต่ก็ยังเป็นเรื่องร้ายๆ บนเรื่องดีๆ.. งงอ่ะดิ..

หลายๆอย่างคงบอกในนี้ไม่ได้..

แต่เอาเป็นว่าเรื่องร้ายๆที่เจอมามันทำให้เราโตขึ้นอีก..

คราวนี้คงโตขึ้นของจริงแล้วด้วยหละ..

เพราะถ้าไม่โต ยังเด็กๆเหมือนเดิม..

มันก็ต้องเจอเรื่องเหี้ยๆแบบนี้อีกอ่ะแหละ..

เบื่อตัวเอง..

ครั้งนี้เข้าใจความหมายของคำว่าโตขึ้นกว่าเดิมเยอะมาก..

แต่ก็ไม่รู้ว่าจะทำได้หรือเปล่า..

เมื่อคืนคุยกับติ๊ก..

ติ๊กบอกว่า "กูเจอคนส่หน้ากาก.. กูจะเริ่มมองโลกเป็นสีเทา.."

เชนก็ตอบกลับไปว่า..

"ถ้ามึงมองโลกสีเทา ตอนนี้กูคงต้องมองโลกเป็นสีดำเข้ม.. ดำขี้ ไปแล้วหละ"

ทุกๆวัน ต้องเจอหน้ากากเต็มไปหมด..

ทุกๆวัน ต้องอยู่กับการ "ทน" ..

เพื่ออะไร..

บางครั้งสิ่งที่กูฝัน.. มันคือการได้ทำแล้วมีความสุข..

ไม่ใช่ ทนเพื่อความสุข ที่ไม่รู้จะได้รึเปล่า..

แต่กูคงถลำ.. ถลำมาลึกแล้ว..

ย้อนกลับไปก็ไม่ได้แล้ว..

คงต้องทนไหว้คนที่แม่งคิดร้ายลับหลัง..

คงต้องทนทำเป้นไม่รู้ไม่เห็น..

คงต้องปลง และ ปล่อยวาง ไม่เก็บมาคิดซะทุกเรื่อง..

ถึงกูจะอยู่รอดบนเส้นทางเหี้ยๆนี่ได้..

แต่ถ้าสักวัน กูยืนได้แล้ว ลืมตาดูโลกแล้ว..

กูจะเป็นตัวของตัวเอง..

เป็นคนที่ไม่ต้องมานั่งประจบ ตอแหล กับพวกมึงถึงจะอยู่รอดได้..

ถ้าถึงวันนั้นจิงๆ..

กูก็จะไม่ลืมบุญคุณหรอกนะ ที่ทำให้กูยืนขึ้นได้..

แต่กูคงจะไม่มานั่งทำอะไรที่คนธรรมดาเรียกว่า เสแสร้ง ตบตา แบบนี้อีกแล้วอ่ะ

 

ก็คงจะระลึกบุญคุณอยู่ลึกๆ..

ขอโทดด้วยนะ ที่กูเสแสร้งไม่เก่งเท่าคนอื่นๆ..

เลยทำให้มึงรังเกียจกูอ่ะ..

ไม่ชอบว่ะ..

ที่กูมีวันนี้ได้ เพราะตัวกูเอง..

ไม่ได้ไปเลียขาใคร..

ถึงกูจะไปไม่ถึงฝัน..

แต่กูขอรักษา เกียรติของกูไว้ดีกว่า..

ไม่ได้เดือนร้อนจนต้องสร้างภาพเพื่อความอยู่รอดของตัวเอง..

---

แต่เรื่องร้ายๆผ่านไปสักพัก..

เรื่องดีๆก็เข้ามา..

วันนี้ไปถ่ายงาน เฉินหลงมา..

วี้ดวี้ด..

เฉินหลงตัวเป็นๆคับพี่น้อง..

ถึงจะดูชราภาพไปหน่อย..

แต่ก็เป็นขวัญใจเชนเลยนะค้าบ..

ยืนถ่ายรูปด้วย NOKIA 6708 แช้บๆๆ อยู่คนเดียว..

อารมว่ามีแต่นักข่าว ถือกล้องตัวเท่าบ้านมา

วันนี้เค้าจัดงานให้แบบว่า เป็น Super star พอควร เข้าไม่ถึง..

พิธีกรอย่างพ๋มเลยไม่ต้องทำอะไรมานอกจาก..

เปิดรายการ..

ปิดรายการ..

555 +

 

แต่แบบว่าวันนี้ก็ได้แรงบันดาลใจมาอีกและ..

เห็นแล้วอยากเป็นเหมือนเฉินหลงบ้าง..

ถ้าพูด แจ๊คกี้ ชาน..

กูอยากจะรุนัก ว่ามีประเทดไหนในโลกนี้ไม่รุจัก (ยกเว้นประเทดไฟเข้าไม่ถึง)

 

แล้วแบบ ตอนที่เค้าอุ้มเด็กขึ้นมาเปลี่ยนผ้าอ้อมนะ..

นักข่าวนี่ สาดแฟลช ใส่หน้า อย่างกับ จะฆ่ากันตาย..

หน้าแจ๊คกี้ ชาน สุดเท่ของพ๋ม เป็นหลอดไฟไปเลยอ่ะ..

เจ๋งว่ะๆ..

สักวันๆ..

แต่ด้วยลำแข้งพ๋มนะคับ..

ไม่ใช่ด้วยการประจบ หรือเลียขาใครบางคน..

พูดแล้วแม่ง อารมเสีย ว่ะ..

มึงเกลียดกู.. เพราะกูไม่ประจบ ไม่เอาใจมึงเหมือนคนอื่นๆ..

ก็ไม่เห็นต้องทำตัวแบบนี้นี่หว่า..

ถ้าไม่ติดว่ากูเป็นคนไม่ลืมคุณคนนะ..

ถ้ากูดังกูจะไม่เหลียวส้นตีนไปมองหามึงเลยอ่ะ..

แต่ทุกๆวันนี้กูยังระลึกได้อยู่..

ว่าใครบ้าง..

ที่ทำให้กูมีวันนี้ได้..

กูยังจำชื่อได้ทุกๆคน..

ไม่ว่า พี่แพน คนพาไปถ่าย น๊อคๆ..

หรือแม้กระทั่ง พี่ค๊อบ คนทำผมให้ตอนถ่ายปก..

พี่ ตุ๊กตา พี่หนึ่ง บก.หนังสือ..

 

พี่โจ่ย ตากล้อง..

ทุกๆคนกูยังจำได้..

เพราะฉนั้น วันที่กูประสบความสำเร็จ..

ก็อาจจะต้องมีชื่อคนอย่างคุณติดมาในความทรงจำพ๋มมาด้วย..

เฮ้อ..

พูดแล้วแม่ง..

เอาเถอะ..

กูเป็นคนไม่ลืมตีนตัวเองเว้ย..

ยังไงก็ถ้าเกิดประสบความสำเร็จขึ้นมา..

ก็ขอบคุณสำหรับเกร็ดวิชาเล็กๆน้อยที่ให้..

ให้.. น้อยกว่าคนที่ประจบ ล้านเท่า..

แล้วมาหาเรื่องอีก ว่ากูห่วย..

แล้วมึงเคยสอนกูมั้ยล่ะ????..

โว้ย พูดแล้วเสียอารม ไม่พูดละดีกว่า เด่วยาว..

---

คนคนนี้..

เราเสียน้ำตาให้สามครั้งละ..

ครั้งแรก..

ขอร้องให้เค้ารักเรามากกว่านี้..

ครั้งที่สอง..

กับการได้รู้ว่าเค้า มองเราเป็นตัวอะไรก็ไม่รู้ เวลาคุยกับพี่สาวเค้า..

แล้วครั้งล่าสุด..

กับการที่ต้องรู้สึกผิด ว่าเรารักเค้าที่เค้าเป็นแบบนี้รึเปล่า..?

เรากำลังพยายามบอกตัวเองว่า..

เรารับไม่ได้ ที่เค้าเป็นแบบนี้งั้นหรอ..

ไอ้เหี้ย ไอ้สัด ที่ออกมาจากปากผู้หญิง..

มันก็เป็นเรื่องที่เราไม่เคยจะรับได้อยู่แล้ว..

แต่เราก็ปรับตัว และพยายามพูดไปกะเค้า..

แต่อยู่ๆก็รู้สึกว่า รับไม่ได้ขึ้นมา..

แต่ว่า..

ก็จะรับให้ได้..

เพราะว่า รัก

เด๋วกลับมาอัพต่อ
.....

****

กลับมาแล้วค้าบ..

วันนี้ก็ไปเคลียร์กะเค้ามา..

พูดไปร้องไห้ไป..

มันเกบมานานแล้วอ่ะ..

มันเหมือนสะสมมาทุกวัน...

จนวันนี้มันทนไม่ไหวแล้วจิงๆ..

เค้าบอกว่าเค้าจะเปลี่ยน..

เพื่อเรา??

 

...

 

เฮ้อ..

..

---

หลังจากกด Publish Entry นี้แล้ว..

จะลืมทุกๆอย่าง..

จะปลดปล่อยทุกๆอย่าง..

จะปลง และ ปล่อยวาง..

เพราะถ้าไม่ทำแบบนั้น..

เราคงผ่าน ปีสอง เทอม 1 ไปไม่ได้แน่ๆ..

มันเลยเวลาอ่านหนังสือมามากพอแล้ว..

ต่อไปนี้อะไรจะเกิดก็ให้มันเกิด..

เราจะเปลี่ยนไปขนาดไหน..

จะต้องทนกับอะไรอีก..

จะต้องร้องไห้อีกกี่ครั้ง..

จะต้องถอนหายใจอีกกี่ที..

จะต้องปวดหัวอีกสักกี่ครั้ง..

...

....

ก็ช่างมัน..

จากวันนี้ไป..

คงเป็นเชน.. ที่เก็บรายละเอียดทุกๆอย่างไม่ได้อีกแล้ว..

จากนี้จะปล่อยบ้าง ใส่ใจบ้าง..

ไม่งั้น ตัวเราเองแหละที่จะแย่..

ถึงจะรักเค้ายังไง..

เราก็จะต้องรักตัวเองบ้างแล้ว..

เราอยากให้เค้ารับผิดชอบ..

อยากให้เค้าเรียบร้อยให้มันเหมือนผู้หญิง..

อยากให้เค้าคิดถึงอนาคต..

อยากให้เค้าดูสง่า บุคลิคดี ไม่ห่อไหล่ ไม่ขาโก่งๆ ถ่างๆ ดูเป็นดาราเหมือนที่เป็นอยู่..

อยากให้เค้าผอม จะได้มีงานเข้ามา เอามาเลี้ยงแม่ เลี้ยงน้อง..

อยากให้เค้าดูแลตัวเอง จะได้แข็งแรง มีแรงอ่านหนังสือ..

อยากให้เค้าระวังผู้ชายรอบข้าง ที่คิดไม่ดีไม่ร้าย เพื่อความปลอดภัย..

อยากให้เค้ามีความสุข...

อยากจะทำทุกๆอย่าง เพื่อให้เค้าอยู่กับเรา..

แต่สิ่งเหล่านี้..

เหมือนยิ่งทำ ยิ่งพูดไปเท่าไหร่..

เหมือนยิ่งทำให้เราห่างกันเท่านั้น..

สองสามอาทิตย์นี้..

เราจะกลับมารักตัวเองบ้างแล้ว..

เค้าจะเป็นยังไง..

ขอปล่อยวางแล้วดีกว่า..

จะดีไม่ดี ..

สุดท้ายเค้าเองที่เป็นคนเลือก..

เค้าเองที่เป็นคนทำ..

เราไปบังคับอะไรเค้าไม่ได้หรอก..

สามเดือนที่ผ่านมาก็น่าจะรู้แล้ว..

ไอ้เหี้ย ไอ้สัด ก็ยังอยู่..

ไม่เคยจะผอมลง..

ไม่รู้สึกถึงความเป็นนักเรียนเตรียมเอนทรานซ์.. คือก็เข้าใจว่าอ่านนะ..

แต่การสอบเข้ามหาวิทยาลัยอ่ะ.. มันไม่ใช่สอบปลายภาคนะ..

จากนี้อะไรจะเกิดก็ให้มันเกิด..

ขอบคุณมายสเปซ ที่ทำให้เราได้ระบายความในใจออกมา..

ขอโทษ ป่าปี หม่าม๊า ที่ทำตัวเหลวไหล ไม่คิดถึงตัวเอง..

ไม่คิดถึง 19 ปีที่ป๊า ม๊า ส่งเสียมา..

เชนรักจนลืมอนาคตตัวเองไปแล้วมั้ง..

...

เพื่อนๆ ช่วยติวหนังสือให้เชนด้วยนะ..

 

วันนี้เราได้เรียนรู้คำว่า.. "ปล่อยวาง"

อย่างแท้จริง !!

 

วันนี้จะมาลาอีกครั้งล่ะคร๊าบ.. (จำได้ว่าเพิ่งจะลาไปไม่นาน T.T)

ก็เล่นสอบใกล้กันแบบนี้ แล้วจะเอาเวลาที่ไหนไปมีความสุขล่ะเนี่ย..

แต่สองอาทิตย์ที่ผ่านมาก็ถือได้ว่า ชิวโค๊ดส์ แล้วอ่ะ

ชิวแบบไร้คำบรรยาย..

แทบไม่ได้อ่านหนังสือ..

เล่นแต่เกม เล่นแต่เอ็ม ดูแต่การ์ตูน แล้วก็นอนๆๆ..

โค้ดจะสบาย..

แต่พอมาวันนี้ก็ถึงเวลาที่ต้องเลิกชิวแล้วค้าบ..

จากนี้อีกสองสามอาทิตย์ก็จะเริ่มสอบ Final แล้ว..

ก็เลยถือโอกาสนี้ ลาล่ะค๊าบ ^^"

---

ว่าด้วยวันที่ 10 กันยายน 2549

วันนี้มีคอนเสิดของบอยแบนด์ที่ชอบมั่กๆวงนึง..

แดนบีมนั่นเองค้าบ..

แต่ความจริงเชนประทับใจพี่บิ๊กมากกว่า..

ตอนแรกๆ

ก็ไม่รู้สึกอะไรอ่า..

ก็ประทับใจพี่บิ๊กกะพี่แดน ตอนเล่น วัยร้ายไฮสคูล ซะมากกว่า.. ตอนนั้นชอบพี่อ้อนมากๆ

พอดูก็เลยแบบ เริ่มรู้จักพี่ๆ D2B มากขึ้น..

แต่ก็ไม่ได้ปลื้มจนเป็นแฟนคลับอะไรขนาดนั้น..

ก็แค่พอรู้จัก..

แต่พอพี่บิ๊กเกิดอุบัติเหตุ หลังวันเกิดพ๋ม หนึ่งวัน..

ก็ไม่คิดอารายอ่า..

ก็แบบ เฮ้ย น่าสงสารอ่ะ กำลังดังเลย..

แต่พอเห็นข่าวถ่ายรูป ชู สอง นิ้ว มา ก็คิดว่าจะหายแล้ว..

แล้วมาดูข่าวอีกที บอกว่าจะตายซะงั้น..??

แล้วแบบ "ตกใจมากๆ"

เพราะว่า แฟนคลับยังเยอะได้อีกอ่ะ 0.0"

แล้วทุกคนนี่แบบว่าไม่หลับไม่นอนมานั่งเฝ้าอ่ะ..

ตอนนั้นก็คิดว่า..

แค่คนคนนึงทำให้คนมากมายรักและเป็นห่วงกันได้ขนาดนี้..

คนทั่วไป มีคนรักรอบตัวก็พอแล้ว..

แต่พี่บิ๊กนี่แบบ มีคนรักรอบประเทดดดด..!!

สุดยอดอ่ะ..

ตอนนั้นก็เป็นส่วนหนึ่งของความฝันเลยว่า..

"กูจะเมีแฟนคลับเยอะๆแบบพี่บิ๊กให้ได้เลย"

ก็เลยเดินตามความฝันนั้นมาเรื่อยๆจนถึงวันนี้..

โหยๆๆ เนี่ยหละ ความทรงจำดีๆที่มีต่อ บอยแบนด์ วงนี้ๆ

---

แล้วก็ต้องขอบคุณ NICE CLUB คอนเสิดของ แดนบีมด้วย..

ที่ทำให้รู้สึกว่าตัวเอง ก้าวมาอีกขั้นนึงแล้ว..

เมื่อวานพอไปถึงพารากอน..

เข้าไปปุ๊ป ก็โดนถ่ายรูปสักพัก..

แล้วก็ได้บัตรมา..

พอจะชิ่งไปเอาบัตรให้พี่ครีมอีกใบ..

ก็เหมือนจะมีพี่ที่เธอกับฉัน จะมาสัมพาดความคืบหน้า..

ก็อารมณ์ยืนให้สัมพาดสักพัก.. ^_^"

แล้วก็โดนถ่ายรูปต่อ..

คอนเสิดจะเริ่มแล้ว พี่ครีมยังไม่ได้บัตรเลย 5 5 5+

แล้วก็ไม่ไหวละ..

เลยต้องบอกว่า "ขอตัวก่อนนะค้าบ"

แล้วก็ไปเอาบัตรจากพี่ไหมมาให้พี่ครีม..

แล้วก็เข้าไปดูคอนเสิด..

คอนเสิดก็โอเคนะ..

คอนเสิดแบบ RS ..

เหอๆ..

แต่ก็ดีกว่าศิลปินบางคนล่ะวะ..

ดันกันอยู่นั่นล่ะ..

น่าเบื่อ..

ขาดทุนกูไม่รู้ด้วยนะ 5 5 5 +

โคดชอบตอนแดนบีมประชดเฮียเลย..

เรื่องพี่ฟิล์มอ่า 5 5 5+

ยากูซ่า.. แท้แด่ดแท้แด่ด..

แล้วก็ชอบในความสบายๆของเค้าเรย..

โค้ดจะฮา..

อย่างกับทอล์คโชว์..

พอออกมา..

ก็ถ่ายรูปอีก..

ถ่ายจนเมื่อยแก้มอ่ะ _ _"

แล้วก็ต้องชิ่งแล้วค้าบ..

พอชิ่งก็ไปเจอต่อหน้าห้องน้ำอีก..

ก็ถ่ายต่อ..

แล้วก็ลงลิฟท์..

แล้วก็ชิวได้เหมือนเดิม..

---

แต่มีสิ่งหนึ่งที่บอกแฟนคลับที่มาขอถ่ายรูปมากๆ..

ว่า..

"ขอบคุณมากๆ"

รู้สึกดีมากๆ..

เนี่ยหละสิ่งที่เชนฝัน..

ทุกๆคนที่ให้ฝันเชนเป็นจริง..

ถึงจะแค่ประมาณ ร้อยคน ร้อยกล้อง..

อาจจะไม่เท่าพันคน พันกล้อง หมื่นคน หมื่นกล้อง.. เหมือนพี่แดน พี่บีม..

แต่สักวัน..

เชนจะมีวันนั้นให้ได้ ^_^

---

ตอนนี้ก็ดีอ่ะ..

เข้าใจกันในหลายๆเรื่อง..

ปรับตัวเข้าหากัน..

ต่อไปนี้เราก็จะทำให้ดีที่สุด ^_^

รักมั่กๆ..

---

ยังมีต่อนะค้าบ.. ไว้คืนนี้จะมาอัพเพิ่ม ไปบริษัทก่อนล่ะ เด๋วแผนกบัญชีปิด..

กูอดเบิกตัง..

ไม่มีตังใช้แล้ว 5 5 5

เจอกันคืนนี้อีกรอบ

ครายอ่านแล้วไม่เม้น ขอให้ไม่น่ารัก

---

กลับมาแล้วค้าบ..

ตะกี้ไปแอบชิวตลาดนัดมา..

...

ตลาดวายไปแล้วค้าบพี่น้อง..

กลับมาดึกเกิ๊น..

แล้วก็ได้เช็คใบแรกในชีวิตมาแล้วคับ..

3,000 บาทเท่านั้น..

แต่ก็เล่นเอามือสั่นเรยคับน้องพี่..

สามพันจาก Super T ตอน AM fine

ยังเหลืออีกสองเทปยังขึ้นเงินมะได้..

หุหุ..

ค่อยยังชั่ว.. _ _"

มีตังพอถูไถไปอีก..

ก็นี่มันเพิ่งวันที่ 11 .. T.T

กระเป๋าตังค์ใบโตเหลือตังอยู่ 120 บาท..

5 5 5+

ค่าน้ำมันกินกระบาลตายค๊าบ..

---

เอาละ..

ลาจิงๆแล้วนะ..

ขอบคุณทุกๆกำลังใจที่ทำให้มีวันนี้ได้..

มาเกือบถึงจุดที่ฝันไว้แล้ว..

ต่อไปนี้จะรับผิดชอบให้ดีที่สุด..

ไม่เหลวไหลละ..

เรามาเดินไปด้วยกันนะ..

เชนคลับ

เชนแฟนคลับ

เชนทูเกเตอร์

และ แฟนคลับผู้ใจดีทุกๆคน

 

ขอบคุณมั่กๆ.

เดินไปด้วยกันด้วยนะ..

ยัยอ้วน *